içim acıyor....

Bana göre dünyanın en güzel yemeklerini yapan annem, büyük ustam yok.... Herkes annemin yemekleri gibi olmuş diyor, benim yemeklerimi yediklerinde... Evet doğru, onlar anne yemekleri... Bazıları hemen annelerini arıyor , "bak tıpkı senin yemeğin gibi olmuş" diyorlar. Ama ben arayamıyorum....
İçim acıyor.... Her gün yemek yaparken önlüğümün cebinde telefon, bir yandan yemeği karıştırıp bir yandan yemek sohbetleri yapardık. Bazen ben ona yemek tarifleri verirdim, yeni denediğim şeyleri paylaşırdık. Bazen de tarif sorardım.
Lokantaya geldiğinde heyecanlanırdım, beğenecek mi acaba, ne diyecek diye...
Babam, tıpkı anneninkiler gibi olmuş hatta daha da iyi dediğinde gülüşürdük.
Kabus gibi. Ama uyanamıyorum. Günlük yaşam içinde aklıma geliveren cümle şu; annem öldü! İşte o zaman duvara çarpmış gibi oluyorum. Bir an her şey bitiyor......
Dünyanın en iyi yemeklerini yapmaya, senin yemeklerini yaşatmaya çalışacağım.
Seni çooook özlüyorum. Toprağın bol olsun, rahat uyu annem.....